anywhere but here

นอกหน้าต่าง

                         (กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘)

หันมองออกไป

             ลมเย็นพลิ้วไหว            จันทร์แจ่มกลางหาว

             ราตรีสีสวย                   คืนนี้มีดาว

            ส่องแสงสกาว                ฉันเหงาจับใจ

 

 

ท่ามกลางผู้คน

          วุ่นวายวกวน                    สับสนเมืองใหญ่

          รถราวิ่งวุ่น                       ชุลมุนกันไป

          รอบตัวฉันไซร้                 หาใครไม่มี

 

 

      พระจันทร์เจ้าขา

 

         กลางมวลดารา                ท่านเหงาไหมนี่

         กลางหมู่ดวงดาว                 วาวราวรุจี

        จันทร์กลับไป่มี                    สหายข้างกาย

 

 

เปรียบดั่งตัวข้า

     อยู่กลางนครา                      ผู้คนมากมาย

     สูงต่ำดำขาว                       ล้วนหน้าหลากหลาย

    ข้ามองรอบกาย                     หาใครไม่เจอ

 

๑๑ สิงหาึคม ๒๕๕๒.

แต่งหลังจากดู lost in translation เสร็จ

ในคืนที่รูมเมทหนีกลับบ้านวันแม่

ในคืนที่แม่ก็อยู่ต่่างจังหวัด

ในคืนที่เพิ่งหายป่วยได้ไม่กี่วัน

ในคืนที่ไม่รู้จะกดโทรศัพท์หาใคร

 

เป็นอีกคืนที่ัยังคงหาตัวตนของตัวเองไม่เจอ

มันเป็นคืนที่เดียวดายจริงๆ

 

edit @ 12 Aug 2009 11:04:50 by __,,MYNAME'SPLOY

edit @ 12 Aug 2009 11:13:47 by __,,MYNAME'SPLOY