anywhere but here

เพิ่งอ่าน Sputnik Sweetheart จบ

ปกภาษาอังกฤษมีสองเวอชั่น ซื้อเวอชั่นข้างบน(ราคาถูกกว่า แต่ปกไม่สวยเลย เฮ่ออ)

ชื่อภาษาไทย:รักเร้นในโลกคู่ขนาน แต่สนพ.มติชนไม่ทำแล้ว คงต้องรอ กำมะหยี่ซื้อลิขสิทธิ์

ไม่ได้ตั้งใจเป็นแฟนมุราคามิเลย

เหตุเพราะว่าอ.ที่ปรึกษาชอบเรื่องของคนนี้มาก เลยไปตามหาอ่าน

เลือกเล่มบางสุด พินบอล 1973 ๕๕

แต่ไม่ว่าจะเล่มหนาบางขนาดไหน มนตร์ขลังของมุราคามิก็ยังคงอัดแน่นในทุกตัวอักษรที่เขาละเลียดเขียนอยู่ดี

เป็นมนตร์ขลังที่ ตอนแรกเกือบจะเขวี้ยงทิ้งด้วยอารมณ์ว่า

หนังสือ(ห่ะ)ไรฟะ อ่านไม่รู้เรื่อง

จนกระทั่งอ่านครั้งที่สอง

ก็ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

ปกติทุกครั้งที่อ่านหนังสือทุกเล่มของมุราคามิจบ มักจะมีอาการซึมเซาเหงาหงอย ทุกครั้งไป

(โดยเฉพาะอย่างยิ่ง pinball 1973 กับ Norwegian Wood) ทำให้ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ได้อ่านไปพักนึง

เพราะยิ่งจะเศร้าฟุ้งซ่านไปกันใหญ่ เลยพาลให้ไปๆมาๆกลายเป็น Reader's block ซะงั้น

อารมณ์ประมาณว่าอ่านหนังสืออะไรก็ไม่จบ หยิบวางหยิบวางตลอด

ตอนนี้ที่นอนตายอยู่ก็มี

Animal Farm ของ George Orwell,

To kill a mocking bird ของ Harper lee

ฝนดำ ของ อิบุเสะ มะสุจิ

วิญญาณขบถ กับ ทรายกับฟองคลื่น ของ คาลิล ยิบราน

(ส่วนหนังสือเรียนเหรอ โฮะๆ อารยธรรมญี่ปุ่น, อารยธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 ภาษาอังกฤษ, ภาษาไทย, การใช้เหตุผล

 การละคร บลาบลา ยังไม่จบสักเล่ม T_T)

แต่กับหนังสือเรียนนี่

สงสัยจะเป็น Reader's block ที่แก้ไม่หายแฮะ

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

จนมาเจอ Sputnikกลับมาจากคณะปุ๊ปป อ่านปั๋ป

(ไม่กล้าอ่านที่สาธารณะ เพราะปกล่อแหลมเหลือเกิน..)

เข้าห้องน้ำก็อ่าน ก่อนนอนก็อ่าน ติดมากมาก

ตอนนี้เลยจมกับความรู้สึกเคว้งเหมือนสปุตนิกท่ามกลางเวิ้งอวกาศแล้วละ

เพียงแต่ตอนนี้สปุตนิกคงไม่เหงาแล้ว

คงมีดาวเทียมเป็นเพื่อนเยอะไปหมด

ไทยคมจะเป็นหนึ่งในนั้นไหมนะ :D

″ Why do people have to be this lonely? What’s the point of it all? Millions of people in this world, all of them yearning, looking to others to satisfy them, yet isolating themselves. Why? Was the earth put here just to nourish human loneliness?