anywhere but here

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังจากผ่านไปหนึ่งภาคการศึกษา

ของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ของข้าพเจ้า มีดังนี้

 

 

เกรดเฉลี่ย 3.53

(หลุดทุน3.6ไปอย่างเรียบร้อยสวยงามแล้วจ้า T^T)

USE THAI LANG: B+

(แหงละะ เกลียดดดดดด)

ENGLISH 1: A

(Mr.Whorton, you're my greatest techer ever!)

EAST CIV: B

(ปวศจีนกับญี่ปุ่นทำพิษกู)

RES/REPO WRITING: B

(โอ๊ยยยย เรียนไปทำไมวะวิชานี้)

REASONING: A

(เอกปรัชญาเลยดีไหม? ๕๕)

INTRO DRAM ARTS: B+

(ใช่ซี่ เรามันไม่ใช่่ T^T)

 

ถ้าไม่หลุดทุนก็คงจะดีเนอะ

อีกแค่ศูนย์จุดเจ็ดเอง..

 

นอกหน้าต่าง

                         (กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘)

 

 

หันมองออกไป

             ลมเย็นพลิ้วไหว            จันทร์แจ่มกลางหาว

             ราตรีสีสวย                   คืนนี้มีดาว

            ส่องแสงสกาว                ฉันเหงาจับใจ

 

 

ท่ามกลางผู้คน

          วุ่นวายวกวน                    สับสนเมืองใหญ่

          รถราวิ่งวุ่น                       ชุลมุนกันไป

          รอบตัวฉันไซร้                 หาใครไม่มี

 

 

      พระจันทร์เจ้าขา

 

         กลางมวลดารา                ท่านเหงาไหมนี่

         กลางหมู่ดวงดาว                 วาวราวรุจี

        จันทร์กลับไป่มี                    สหายข้างกาย

 

 

เปรียบดั่งตัวข้า

     อยู่กลางนครา                      ผู้คนมากมาย

     สูงต่ำดำขาว                       ล้วนหน้าหลากหลาย

    ข้ามองรอบกาย                     หาใครไม่เจอ

 

๑๑ สิงหาึคม ๒๕๕๒.

แต่งหลังจากดู lost in translation เสร็จ

ในคืนที่รูมเมทหนีกลับบ้านวันแม่

ในคืนที่แม่ก็อยู่ต่่างจังหวัด

ในคืนที่เพิ่งหายป่วยได้ไม่กี่วัน

ในคืนที่ไม่รู้จะกดโทรศัพท์หาใคร

 

เป็นอีกคืนที่ัยังคงหาตัวตนของตัวเองไม่เจอ

มันเป็นคืนที่เดียวดายจริงๆ

 

edit @ 12 Aug 2009 11:04:50 by __,,MYNAME'SPLOY

edit @ 12 Aug 2009 11:13:47 by __,,MYNAME'SPLOY

พี่ดรีมบอกว่าตนเป็นนกกระจอกท่ามกลางฝูงนกยูง

นกยูงรำแพนหางสีสันสดสวย

รู้ไหมว่า การเป็นนกกระจอกดีกว่านกยูงอย่างยิ่ง..

เพราะสิ่งที่มาคู่กับนกกระจอกคือ รังพอดีตัวที่ไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป

ความพอดีตน หรือ 'เจียม' นี่แหละดี

 แต่ นกยูงหากกระสันถึงเมฆ..

'มันบเจียมตัวน้อย ต่ำต้อยเดียรฉาน'

 พี่ดรีมมีข้อดีที่ เขารู้จักตน รู้จักตนดี..

 

นกสดายุ เป็นนกที่หาญกล้า

คิดว่าพระอาทิตย์เป็นผลไม้ หาญกล้าจะเอื้อมกินพระอาทิตย์

หาเจียมตัวเองไม่..

สายเกินไป ..

สดายุทำพี่ชายตัวเองตาย และจำต้องพาร่างกายที่บอบช้ำหลบซ่อน

จนกว่าจะเจอกองทัพหนุมาน..

 

ฉันเป็นสดายุปีกหัก..

ฉันบินต่ิอไม่ได้แล้ว

ฉันเือื้อมไม่ถึงพระอาทิตย์อีกต่อไปแล้ว

แม้ชื่อฉันจะแปลว่า'พรจากพระอาทิตย์'

แต่ดูเหมือนฉันจะอับโชค อับแสงแล้ว

 

ฉันขอหลบ

และหวังลึกๆว่าสักวัน

กองทัพหนุมาน

จะมาโห่ร้อง

ให้ขนฉันและแรงกายแรงใจของฉัน กลับมาสักที

.....

ฉันรอ..

 

---------------------------

ตอนนี้ทุกอย่างกำลังดีขึ้น

กินxanaxและ อีกตัวที่ชื่อดีอันซิดหรืออะไรทำนองนี้

กลัวว่าหยุดยาจะกลับมาซึมเศร้า คงไม่มั้ง

เสาร์นี้หาหมอที่วิชัยยุทธ